Sponsor Bağlantılar

      

Hasret Yazıları(Bir Yanımızda Kalan Boşluk)


Sponsor Bağlantı

En Duygusal Hasret Yazılarını – Ayrılık ve Özlem Yazılarını Paylaşmaya Devam ediyoruz.

Hani güvercin, acemi kanatlar çırpan yavrusunu yuvadan atmaya çalışır,yavru bir iki çırpınıştan sonra tekrar atar kendisini ana kucağına,ana sıcaklığına ya…Hani ana güvercin,küçük küçük gagalarla,kanat vuruşlarla tekrar itelerya ya boşluğa…İşte o boşluğa düşüşlerimiz çok erken başladı bizim dönem çocuklarının..Kuş bu! Kıyar mı yavrusuna,ister mi canı yansın!Ama uçması,öğrenmesi lazım hayatı.Bunu kurgulayan böyle kurgulamış.Daha bir güvercin yavrusunun kanatları kadar olmamışken kanatlarımız,göçüverdik yuvalarımızdan.Şimdi o erken uçuşların,erken savrulmaların içimizde bıraktığı boşlukları doldurma gayretiyle kah yazıyla,kah fotoğrafla,imkan varsa ziyaretlerle doldurmaya çalışıyoruz.Hep içimizde kalan,söylemek isteyip te söyleyemediğimiz,ağlamak isteyip ağlayamadığımız anlar vardır;utangaçlık,eksik öğrenmeler,verilen eğitimler,gelenekler,görenekler eksik komuştur hep bir yanımızı.Bir yağmur sesiyle,havadaki bulutun görüntüsüyle veyahut pencereye yakın konmuş ötücü kuşun hazin sesiyle patlayıverir,kabarıverir yürekler ve kelimeler bir çocuk gözyaşıyla boşalıverir.
Hani başka türlü nasıl anlatırdım,onbeş günlük Ankaralılıktan sonra,bir düğünü bahane edip,davulun zurnanın,oyunun halayın,şenliğin şamatanın hiçbirine aldırmayıp,köy önünden hızla giden kamyonun kasasından atlayıp,evimin yolunu tutuşumu?Evde kimseyi bulamayıp,örenlerde arayışım çocukluğumu?Beni,benden sonra, beni köyde yaşayan minik Mustafa’nın (sırkıntı’nın)harimdeki sapa sırtüstü uzanmış,yukarı büktüğü sol dizine sağ bacağını uzatarak,ve uzattığı bacağı hafif hafif titreterek, çocuk hülyalarıyla türküler mırıldandığını,beni görünce takındığı utangaç tavırları nasıl anlatırdım?Şehre gidince değişir çocuklar;renkleri değişir,saçları parlar,gözleri ışıldar.Yanık benizli köy bebeliğinden çıkmışlardır artık ve kardeş,abi de olsa biraz yabancıdırlar;köydeki öğretmene,arada bir gelen öğretmen bebelerini andırırlar.Ondan dolayı,küçük kardeşler biraz daha utangaç ve çekingen yaklaşırlar onlara.Bilir artık şehirli olan bu tavırları ve O’nu zorlamaz gelsin sarılsın diye…Yaklaşıp,yanağa kondurulan ufak bir öpücük;”Ben seni çok özledim,sensiz günlerim çok acı,sana ben kurban olurum,işte şuram bomboş…!”diyememenin tarifidir.Dönüşler hep erken ve acelecidir.Oysa kalmak,yan yana uzanmak,hiç konuşmadan dünyalar kadar şeyler anlatmalar vardır ama,kuş bir kere uçtumu yuvadan,gelişler bile dönüştür,ayrılıktır…!Vasıtalar köye gelirken yavaş,giderlerken hep hızlı giderler nedense!Kızılgediği aşmadan, son bir kez bakılır yuvaya…”Neden iyice sarılıp öpmedim kirli,kara yanaklarını,ben ne yaptım,neden hemen dönülüyor?”dövünmeler,iç çekmeler…Kamyon kasası,sarı,esmer,buğday tenli,üstübaşı yerinde,üstübaşı yırtık seslerce şen şakrakken,çöküvermek kasanın bir köşesine ve yanaklarından süzülen tuzlu sıvının tadına varmak…
Futbolu,hele hele okumayı öğrendiğimde ilk hecem olan Beşiktaş aşkının bir ayrılağa bir hüzne ve safi pişmanlığına tanık olmak…Ekrem abim Ankara’ya gelir,erken dönerdi köye.Yeni evliydi.O gün hafta sonuydu ve Beşiktaş Fenerbahçe Cumhurbaşkanlığı kupası maçı vardı.Benim tek aşkım Beşiktaş çok kötüydü o yıllara kadar.O sene,nasılsa ligi üçüncü bitirmiş,Zor bela Başbakanlık kupasını almış ve Fenerbahçe’nin rakibi olmuştu.Erzurum Mahallesinde bir kahvede beraber maçı seyredeceğiz ve sonra abim köye,ben yalnızlığa…Beşiktaş ezdi geçti Fenerbahçeyi:3-0…Her golde havalara sıçrıyorum.Ama maç erken bitti.Yada ben öyle sandım.Abim elime biraz para koyup,öptükten sonra,”Köyün dolmuşu gelmek üzere ben yola çıkayım.”demesi…Burukluk,”Gitme n’olur,biraz daha kal”ın içten yakarışları..Utangaçlığın,yada seçeneksizliğin çaresizliği…abimin ağır ağır Konya yolunu tutması…Arkadan uzun uzun bakmalar,”bi dönse bi daha baksa” beklentileri ve gözden kayboluş…Geride,pişmanlık,”Allah belasını versin Beşiktaş’ın,sanki iyi oynayacakları bu maçımı buldular!keşke yenilselerdi de, abim böyle üzülmeseydi.Sanki ben niye o kadar sevindim ki…!” Dövünmeleri ve farkında olmadan mahallenin haylaz Beşiktaşlı bebelerinin yanına gelince,bu haylazlıklara aldırmazlık,ve o bebelerin şaşkınlığı…”N’olmuş olum buna ya,sanki Fenerli gibi üzgün!”söylenmeleri.
Aradan yılların geçmesi…Ayrılıkların,hasretlerin katmer katmer olduğu yıllar.Büyümeler,çoluk cocuğa karışmalar ve yuvadan uçuşu küçük güvercinin…Bir Eskişehir ilk akşamında,yağmurlu bir ilk akşamında yani,Okul kapısından son bir kez el sallayıştan sonra,taa bebeliğine dönmek,çocuk olmak ve çocuk,baba gibi ağlamak.Dizlerinin bağının çözülmesi,rüyalardaki gibi,bağırmak,haykırmak isteyip te,çıkmaması sesin..Boğazlarda bir şeylerin düğümlenmesi…Aynı Uçak sesini “Oda duyuyor,yağmur damlaları O’nunda yanaklarını ıslatıyor,aynı havayı O’da soluyor.Ama O orada yalnız,ben bu kahvehanede…!”
Türküler nedense hep ayrılık üzerineymiş,meğer oynayıp güldüğümüz,halaylar çektğimiz türküler varya, işte bunlar birer ağıtmışta bilmemişiz.Hele Yavuz BİNGÖL,”Turnalara tutunda Gel.”der de,anneyle baba bir sabah kahvaltısının orta yerinde ve bir yanları boşken,bunu duyarlarsa,birbirlerinin ıslak gözlerine şöyle bir bakıp,”Ben bi mutfağa gideyim”kaçışları…
Hep bir yanımız boş,hep bir yanımız hüzün…Belki geç kalınmış,belki son birkez haykırıştır sözlerim.Ben hep bu boş yanlarımı özledim.

Hep bir yanımız boş hep bir yanımızda hüzün
Belki geç kalınmış belki son bir haykırıştır sözüm
Eğer hayıkırmış,yalvarmamışsa özüm
Ben hep bu boş yanlarımı özledim



Hasret Yazıları(Bir Yanımızda Kalan Boşluk) admin tarafından 11 Temmuz 2011 tarihinde , Hasret Yazıları - Hasret Şiirleri kategorisine eklenmiştir.
    yeni 10
Benzer Konular
Hasret Yazıları(Bir Yanımızda Kalan Boşluk) isimli bu konuyu ;
Google'de Ara
BlogSearch'te Ara
Buzzzy'de Ara
Twitter'da Ara
Bing'te Ara
İletişim
2 responses to “Hasret Yazıları(Bir Yanımızda Kalan Boşluk)”
  1. sabahat diyor ki:

    çok güzel bir yazı gerçekten etkilendim…..

  2. Lutfullah diyor ki:

    Hocam siirlerinize ve yazilariniza hayran olmamak elde degil, oyle bir butunlesmissinizki sizi tebrik ediyor ve basarilarinizin devamini diliyorum.

Sende Yorum Yaz





Facebook Grubumuza Katılın!